Halloween door de ogen van een kind: spannend, leuk of misschien toch een beetje eng?🎃

'' Het belangrijkste is niet dat kinderen nergens bang voor zijn, maar dat ze leren dat bang zijn mag en dat ze op een veilige manier met die angst kunnen omgaan.''

Verkleed gaan, snoepjes verzamelen, pompoenen versieren en overal spannende dingen tegenkomen. Maar niet ieder kind beleeft Halloween op dezelfde manier. Waar het ene kind enthousiast op een verkleed persoon afrent, kan het andere kind enorm schrikken van een eng masker, een skelet of iemand die plotseling tevoorschijn springt.

Vooral jonge kinderen kunnen fantasie en werkelijkheid nog niet altijd goed van elkaar onderscheiden. Volwassenen weten dat achter een eng masker gewoon een persoon zit, maar voor een jong kind is dat niet altijd vanzelfsprekend. Een bewegend skelet of iemand met een eng geschminkt gezicht kan daardoor heel echt en beangstigend lijken. Angst is bovendien een heel normale emotie. Het helpt kinderen om gevaar te herkennen en voorzichtig te zijn. Alleen moeten jonge kinderen nog leren welke situaties daadwerkelijk gevaarlijk zijn en welke niet. Dat leren ze door ervaringen op te doen en door te kijken naar de reacties van volwassenen om hen heen.

5 tips voor jou als ouder met Halloween

1. Bereid je kind voor

Vertel vooraf wat Halloween is en wat jullie kunnen tegenkomen. Leg uit dat mensen zich verkleden en dat sommige versieringen expres eng zijn gemaakt. Zo weet je kind beter wat het kan verwachten en komt niet alles als een verrassing.

2. Begin rustig

Je hoeft niet meteen naar een groot Halloweenfeest of een spannend spookhuis. Begin bijvoorbeeld met pompoenen versieren, samen verkleden of een wandeling langs vriendelijk versierde huizen. Zo kan je kind rustig wennen aan de Halloweensfeer.

3. Laat je kind het tempo bepalen

Wil je kind liever van een afstandje kijken of een bepaalde plek overslaan? Dat is helemaal prima. Geef je kind de ruimte om zelf te ontdekken wat het wel en niet aandurft. Misschien durft het later alsnog dichterbij te komen, maar misschien ook niet.

4. Let op de omgeving

Harde muziek, knipperende lichten, veel mensen en onverwachte schrikmomenten kunnen voor jonge kinderen behoorlijk overweldigend zijn. Kies eventueel een rustiger tijdstip, blijf niet te lang en neem tussendoor even pauze. Zeker wanneer kinderen moe worden, kunnen ze gevoeliger reageren op spannende situaties.

5. Neem angst serieus

Schrikt je kind ergens van? Probeer het gevoel niet meteen weg te praten. Erken de angst en laat merken dat je kind veilig is. Samen van een afstandje kijken of uitleggen wat er gebeurt, kan helpen. Maar soms is gewoon even weggaan de beste oplossing.

Hoe ga je om met angst?

Wanneer een kind schrikt, wordt er vaak automatisch gezegd: "Je hoeft niet bang te zijn, het is maar nep!" of "Kijk, dat is toch helemaal niet eng?"

Dat is natuurlijk goed bedoeld, maar voor een kind voelt die angst op dat moment wel degelijk echt. Het helpt daarom om de angst eerst te erkennen. Zeg bijvoorbeeld: "Ik zie dat je geschrokken bent" of "Dat masker ziet er ook best spannend uit, hè?"

Een kind hoeft niet altijd meteen gerustgesteld te worden met een uitleg. Soms is even dichtbij papa of mama mogen staan, een hand vasthouden of een knuffel krijgen al voldoende.

Halloween hoeft niet voor ieder kind hetzelfde te zijn

Wat voor het ene kind een geweldige Halloween is, kan voor het andere kind veel te spannend zijn. Sommige kinderen genieten van griezelen en schrikken, terwijl andere kinderen liever iets rustigers doen. Beide reacties zijn normaal. Het is daarom belangrijk om goed naar je eigen kind te kijken. Een kind dat zich vastklampt, stil wordt of aangeeft naar huis te willen, laat daarmee zien dat het misschien even te veel is.

Kinderen hoeven niet overal aan mee te doen om een leuke Halloween te hebben. Samen een pompoen versieren, verkleden als een favoriet figuur of thuis gezellig snoepjes uitdelen kan net zo leuk zijn.

Heb je vragen of wil je meer weten over mijn werk als Pedagoog bij E Mucha? Klik dan hier

Nieuw bij E Mucha; Handelingsgerichte Diagnostiek in samenwerking met Orthopedagoog Julia